ذمّه خداوند بوده و پذيرفته خواهد شد . « هر يهودى كه ازما پيروى كرد [ مسلمان شد ] از او حمايت خواهد شد و به دشمنان او كمك نخواهد شد » . اين تأكيدى است بر اينكه هر كس از هر فرقه‌اى مسلمان شد از تمامى حقوق يك مسلمان برخوردار است . « اگر مؤمنان در مقام سِلْم و صلح بر آمدند همه تصميم خواهند گرفت و هيچ مؤمنى به تنهايى چنين اقدامى نخواهد كرد » . چنين تصميمى عملًا بر دوش رهبرى خواهد بود ، چون تصميم گيرى « عن ملاءٍ » جز به وسيلهء رهبرى امّت كه هدايت امّت واحده را بر عهده دارد ، ممكن نخواهد بود . « در زمان جنگ همه گروههاى مسلمان يكى پس از ديگرى در جنگ شركت خواهند كرد » . در واقع جنگ وظيفه همگان است نه گروهى خاص ، لذا همه گروهها به نوبت در آن شركت خواهند كرد تا « كسانى كه در راه خدا خونشان ريخته مىشود در ميان همه گروهها باشد » نه اينكه بيشتر شهدا از يك گروه خاص باشند . « و اينكه مؤمنان و پرهيزگاران بر بهترين هدايت و استوارترين آن هستند » . اين معيارى اساسى است بدين صورت كه تنها محك ارزش گذارى ايمان و تقواست . « 1 » يك مسلمان بايد وفادار به اين اصل ارزشى باشد . « و اينكه هيچ كس از مشركان يثرب مال و جانى از قريش راپناه نداده و بر ضد مؤمنى آنها را يارى نخواهد كرد . » ، « هركس مؤمنى را بكشد قصاص خواهد شد مگر آنكه ولى مقتول راضى شود . همه مؤمنان بايد حمايتگراين امر بوده و براى اقامهء آن قيام كنند » . « هيچ مؤمنى كه اقرار به اين صحيفه كرده و به خدا و قيامت ايمان آورده روا نيست تا از فتنه‌گر و بدعت پيشه‌اى حمايت كند و هركس او را يارى كرده يا پناه دهد لعنت و غضب خداوند تا قيامت بر او باد ؛ اگر چنين كند فديه‌اش پذيرفته نخواهد بود » . « و همه شما مؤمنان در هر چيزى كه اختلاف كرديد بايد ( براى حل آن ) به خدا و محمد صلى الله عليه و آله و سلم رجوع كنيد » . اين اصل ، همانگونه كه گذشت مهمترين آموزه براى ايجاد امت واحده بود . بعد از اين ، اصولى در ارتباط با يهوديان مطرح مىشود : « تا زمانى كه مسلمانان مشغول جنگ ( برضد مهاجمين به مدينه ) هستند ، يهوديان مخارج خود را متقبل خواهند شد و يهود بنى عوف ، امتى در كنار مؤمنان خواهد بود » . پس از آن ، يهوديان ساير قبايل عربى از جمله : يهود بنى ساعده ، يهود بنى جُشَم ، يهود بنى الاوس ، يهود بنى ثعلبه ، يهود بنى شطبيه نيز همسنگ بايهود بنى عوف شناخته مىشوند ، بدين معنى كه « امّت واحدة » را با مسلمانان تشكيل مىدهند .

--> ( 1 ) . پشتوانه اين اصل ، آيهء « انّ إكرمكم عنداللّه اتقيكم » است ؛ حجرات ، 13